Logo  
  | home | authors | calendar colophon | links | newsgroups | newsfeed | new | printer version |  
volume 5
juli 2002

You are on my mind

 





  Mijn herinneringen aan Howard Rose oftewel Crispian St. John oftewel Jay Jackson
door John Kenning
Previous
  Op 17 juli overleed Howard Rose op 49-jarige leeftijd. John Kenning, oprichter van Radio Sovereign, herdenkt de man die als deejay bekend werd onder de namen Crispian St. John en Jay Jackson.
 
1 De laatste keer dat ik Howard zag, was in 1985. Hij vertelde me dat hij aan zijn eerste deejaynaam was gekomen door leentjebuur te spelen bij zanger Crispian St. Peters, die ondermeer een hit had met het nummer "You Were On My Mind". In het jaar van onze laatste ontmoeting hadden we besloten dat ons gezamenlijk radioproject Radio Sovereign in Engeland zijn beste tijd had gehad. Ik zou naar de Rivièra vertrekken om daar een soortgelijk station te gaan opzetten. Ik heb Howard geprobeerd te overtuigen met me mee te gaan. Maar hij had zo zijn eigen plannen. Hij wilde een eigen tijdschrift opzetten over radio en hij zag van mijn aanbieding af. Al die jaren heb ik gehoopt Howard nog een keer tegen te komen, maar helaas weten we nu dat dit nooit meer zal gebeuren.
2 Ik leerde Howard kennen in de vroege dagen van Radio Sovereign. Ik heb nog een foto waarop Howard, Paul en ik samen staan afgebeeld — een foto genomen door mijn vriendin in de Foxtrot Oscars, een restaurant in Londen. Die foto stamt uit 1983 en op dat moment waren we bezig met het opzetten van het plan om Radio Sovereign te starten in Engeland. De dingen die ik me herinner van Howard — afgezien van zijn uitzonderlijk gezicht — waren vooral zijn radiotalenten. Hij had een briljante stijl van radiomaken, waarvan de andere deejays op Radio Sovereign alleen maar beter werden. Zijn stem klonk uitstekend en hij sprak de woorden zeer goed uit. Zijn manier van presenteren deed me vooral denken aan de stijl die werd gehanteerd door het merendeel van de deejays van Radio London in de jaren zestig. In die stijl integreerde Howard zijn eigen ideeën, hetgeen resulteerde in een unieke vorm van radiopresentatie waarin alles door hem werd opgenomen dat de radio van de jaren zestig zo sterk maakte.
3 Dan was er natuurlijk zijn pure professionaliteit. Natuurlijk had hij, zoals eenieder zijn zwakheden. Maar wanneer ik met hem over radio sprak, dan kwam duidelijk naar voren dat hij over alle zaken binnen de industrie uitstekend geïnformeerd was. Hij was een duidelijke inspirator en ik heb veel geleerd van deze licht excentrieke radioman. Howard wist echt alles van het radiowereldje en de mensen die zich tegenwoordig "radioprogrammeurs" en "radioplanners" noemen, zouden nog heel wat van hem hebben kunnen leren. Ik ben trouwens altijd van mening geweest, dat de echte radiopiraten meer van radio weten dan de hedendaagse radiomakers.
4 Ik zal me ook altijd de uitroep blijven herinneren van Howard aan de andere deejays : "Give me a bang when you're ready, Shag." Het werd een standaardopmerking op het station. Op een bepaald moment was Howard de presentator van de Breakfastshow op Radio Sovereign, dat werd gerund vanuit mijn huis in Twickingham. Howard had daar een slaapkamer ter beschikking en zelfs als hij net uit bed rolde en nog half sliep, deed hij de microfoon open om vervolgens te beginnen. En dan leek het net of hij de halve nacht op was geweest om zijn openingswoorden te oefenen. De man was radio en ademende radio.
5 Verschillende keren was Howard net te laat om zijn programma op tijd te beginnen. Hij startte dan een plaat halverwege en kondigde de song dan aan het eind af, alsof de hele plaat te horen was geweest. Op een keer sprak ik hem daar op aan en zei ik dat hij de start van het programma gemist had. Hij keek me glimlachend aan en zei dat ik mijn radio waarschijnlijk verkeerd had afgesteld. Wat kon ik daarop nog terugzeggen?
  RIP Howard, if ever there was A Real Radio Salty Dog ... it was you.
   
Previous
  2002 © Soundscapes