Logo  
  | home | authors | calendar colophon | links | newsgroups | newsfeed | new | printer version |  
volume 5
juli 2002

Waarom ik de Norderney wil kopen

 





  Mijn pogingen om het voormalige Veronica-schip aan te schaffen
door Martien van Pinxteren
Previous
  De Norderney, het voormalige zendschip van Radio Veronica ligt nu in de haven van Antwerpen in het Kempisch Dok, waar het als uitgaanscentrum wordt geëxploiteerd. Maar er waren vele anderen die ook zo hun plannen hadden met het schip maar die nooit hebben kunnen realiseren. Een van hen is Martien van Pinxteren die hier zijn verhaal doet over zijn streven om de Norderney in bezit te krijgen voor een totaal ander doel dan waarvoor het nu wordt ingezet.
 
1 Krantenbericht uit 1981

Tijdens de stranding van het Veronicaschip de Norderney, op 2 april 1973 bezocht ik, in de dagen daarna, voor de eerste keer het schip en mocht ik ook even aan boord. Als zeventienjarige fan van Veronica was dit voor mij een unieke gebeurtenis. Jaren later, in 1981, las ik in het Veronicablad, dat de Norderney zou worden gesloopt. Om meer te weten te komen heb ik vervolgens de redactie van het blad gebeld en zij hebben me toen het telefoonnummer doorgegeven van de firma Van de Marel. Het schip zou inderdaad worden gesloopt, als er niet snel een koper gevonden zou worden. Ik vroeg naar de prijs van het schip en men vertelde me dat de sloopprijs 75.000 gulden bedroeg. Ik zei daarop dat ik meteen naar de bank zou gaan om het geld te regelen. Helaas hadden we net een huis gekocht en dus kon de bank op dat moment niets voor me doen. Toen ik drie dagen later terugbelde, was het schip al verkocht, vermoedelijk aan Jan Groeneweg.

2 Het was in augustus 1997, tijdens mijn vakantie in Friesland, dat ik weer een keer de Norderney zag liggen. Via een kennis, die ook tijdens een vakantie aan boord was geweest, wist ik dat het schip in Friesland moest liggen. Wat we tijdens de vakantie gaan doen, zo heb ik toen tegen mijn vrouw gezegd, maakt mij niet uit als ik het Veronica-schip maar kan zien. De vakantie werd dus ondermeer een tochtje naar de Friese hoofdstad. Toen we op maandagmiddag in Leeuwarden aankwamen, reden we naar de afslag richting VVV voorbij en puur toevallig kwamen we direct uit bij het schip. Het lag aan de kade van de Harlingertrekweg en je kon via een loopbrug op het schip komen. Het was roestig en het originele dek was verhoogd. Verder lag het vol troep. Zelfs op het dak van de hut lag een hoop rotzooi. Ook de kade voor het schip was begroeid met onkruid en ook daar lag een hoop rommel.
3 De Norderney in Leeuwarden

Ik zei tegen mijn vrouw dat het met dit schip volgens mij niets meer werd gedaan, en dat het misschien wel te koop zou zijn. Haar reactie was direct: "Wat moet jij nou met dat schip?" Ik zei: "in Oirschot in de haven leggen en er woningen van maken." Nog directer was de daarop volgende reactie: "Je bent hartstikke gek." Maar de gedachte liet me niet meer los. Toen we terug van vakantie waren, belde ik de maandag daarop meteen de VVV van Leeuwarden met de vraag of ze daar misschien wisten wie de eigenaar van de Norderney was. Ze gaven me het telefoonnummer van Piet Kabel en ik heb het nummer meteen gedraaid. Kabel vertelde me dat hij niets meer met het schip te maken had en dat ik Wout van de Meer maar moest bellen en hij voegde eraan toe dat hij met de hele zaak absoluut niets meer mee te maken wilde hebben.

4 Van de Meer, de voormalige Caroline-deejay Peter de Vries, vertelde mij dat de firma "Entertainment Internationaal BV" uit Groningen de eigenaar van de Norderney was, en dat de heer Jan Groeneweg daar de directeur van was. Ik heb dus het nummer gedraaid van de Entertainment BV. Daar kreeg ik een medewerker, de heer Klaas Enter aan de telefoon. Groeneweg was op dat moment niet aanwezig, en of de Norderney te koop was, kon Enter me niet zeggen. Wel wist hij te vertellen, dat brouwerij Grolsch het schip voor een langere periode huurde. Het contract liep volgens hem vanaf 1994 met een duur van een periode van tien jaar. Als volgende logische stap telefoneerde ik daarom met de firma Grolsch. Via de telefoniste kreeg ik te horen dat de heer Han Berendschot alles over het schip kon vertellen en ik werd doorverbonden. Berendschot vertelde mij dat het schip al enige tijd niet in gebruik was, en dat de Grolsch een nieuwe huurder zocht. "Wil jij hem huren?" vroeg hij me en ik antwoordde: "Nee, ik wil hem kopen." Helaas kreeg ik daarop een niet direct bevredigend antwoord: "Dan moet je niet bij ons zijn, maar bij Groeneweg van Entertainment BV."
5 Bull Verweij toont een foto van de Norderney (1993; foto: Jelle Boonstra)

De dag daarna, op dinsdagmiddag, ben ik naar de bank geweest, met een paar foto's van de Norderney. Ik heb ze de nodige vragen gesteld, waaronder: "Hoeveel geld kan ik van jullie lenen als ik hier vijf vakantiewoningen in maak?" Uitgaande van de huurprijs kon er een miljoen gulden geleend worden, terug te betalen over een periode van vijfentwintig jaar. Later op die middag, kwam ik de burgemeester en de verantwoordelijke wethouder van Oirschot tegen op een receptie. Ik liep naar ze toe, en liet ze een foto zien van het schip en vertelde ze over mijn plannen met het voormalige zendschip van Radio Veronica: "Ik wil dit schip in de haven van Oirschot aanleggen, kan dat?" Het antwoord was: "Misschien wel, maar wat wil je er mee doen? We hebben al een discotheek in het dorp en meer willen we er niet bij." De burgemeester vond het een leuk idee, maar de wethouder vond dat ik toch contact moest opnemen met de ambtenaar van ruimtelijke ordening vanwege het bestemmingsplan.

6 Ook was het verstandig, zo vertelde hij me, om contact op te nemen met Rijkswaterstaat. Op de woensdagmorgen heb ik naar Rijkswaterstaat in Tilburg gebeld. Ik had van tevoren al de bruggen van de A 58 opgemeten — de rijksweg van Tilburg naar Eindhoven — en de ophaalbruggen die over het Wilhelminakanaal liggen. De Norderney kon er net onder en tussen door, maar de mensen van Rijkswaterstaat vertelden mij dat de diepgang van het kanaal twee meter was en de schepen mochten niet breder zijn dan zeven meter en twintig centimeter. Ook bij de gemeente Oirschot vertelde men dat het bestemmingsplan gewijzigd moest worden en dat dit wel eens lang kon gaan duren. Op diezelfde woensdag kwam er een telefoontje van Jan Groeneweg: "Wil jij het Veronica-schip kopen?" Ik stelde dat dit aan de prijs zou liggen en of ik het schip in de buurt van Oirschot ergens kon aanleggen. Het schip moest op dat moment 1,2 miljoen gulden kosten. Dat bedrag was wel even slikken.
7 Grint als ballast in de Norderney

Groeneweg vertelde erbij, dat de huurder — Grolsch — dan van het schip afging, en ik dus naar de huur kon fluiten. Ik vertelde hem dat ik er andere plannen mee had, maar dat dit toch te duur was. Later heb ik hem op de Norderney gesproken, maar van kopen was toen geen sprake meer. Via het stratenboek van mijn broer heb ik alle plaatsen langs de Maas opgezocht, die mogelijk een haven hadden waar de Norderney kon liggen. Na gebeld te hebben met de gemeenten Cuyck, Ravenstein, Megen, Heusden, Nijmegen, Zevenbergen, Drimmelen, Bergen op Zoom, Breda, Arcen, Venlo, en 's Hertogenbosch, was er eindelijk goed bericht van de gemeente Bergen. Aan het Leukemeer aan de Maas was een nieuwe haven gebouwd voor recreatie en aan het einde van die haven kon een schip van grote omvang liggen. Via de ambtenaar grondzaken dhr. Cornelissen kwam ik in contact met de wethouder dhr F. van der Maat — in dit verband een gemakkelijk te onthouden naam. Hij zei me dat ik de eigenaar van de haven "Het Leuke" moest bellen. Hij wilde het schip weer van mij huren als het verbouwd was tot vakantiewoningen.

8 Daarna heb ik weer Berendschot gebeld van de brouwerij Grolsch, maar die vertelde dat hij alleen maar een nieuwe huurder zocht. Ik zei tegen hem dat lukt daar zo nooit, je moet eerst het schip opknappen en de rotzooi opruimen. Ik maakte een afspraak om te komen kijken. Op 23 september ging ik met een kameraad van mij naar het schip kijken. We mochten nu ook in het schip. Ook eigenaar Groeneweg was aanwezig in een blauwe overall vol smeer. Hij had de generator aangezet, zodat er stroom aan boord was. Op het dek tegen de bezemkast brandde een klein tl-lampje, dat nogal wat geluid produceerde. Ik zei voor de grap tegen Groeneweg dat dit bepaald geen reclame was. Geen probleem zei hij, hij pakte een schroevendraaier, schroefde het kapje eraf, pakte een hamer, sloeg het lampje kapot, en schroefde het kapje er weer op. Opgelost zei hij en liep naar binnen. Tegen mij heeft hij niet meer gesproken. Ook wij gingen het schip in. Het was binnen een grote rotzooi, vuilniszakken vol rotzooi, die open waren en de troep lag over de grond. Ook op het voorste gedeelte van het schip, dat bij de generatorruimte nog in originele staat verkeert, was het een grote bende.
9 De Norderney op de Noordzee

Er bleken op dat moment nog twee gegadigden voor het schip aanwezig. De ene kwam uit Rotterdam en zei dat hij kwam voor Radio Noordzee Nationaal. De anderen waren een vader en zoon van Turkse afkomst. De zoon voerde het woord en wilde het schip naar Turkije verslepen om er daar een disco in te beginnen. We kregen uitleg van de heer Berendschot over het schip — de diepgang, de lengte, de oppervlakte, de hoogte, en andere informatie — en er mocht gefotografeerd worden. We hebben toen nog een video van het schip van onder tot boven en van links tot rechts gemaakt. Het was een hele happening voor mij en ondanks de rotzooi vond ik het prachtig.

10 Groeneweg bleek geen prater, want de gesprekken liet hij over aan Berendschot van brouwerij Grolsch. Achteraf logisch want die zocht een huurder, het liefst in Leeuwarden. Over het eventueel kopen van het schip was beslist geen sprake; ook Groeneweg ontliep ons toen wij over het kopen van het schip spraken. Regelmatig had ik vervolgens nog telefonisch contact met Berendschot van Grolsch en Enter van Entertainment BV. Dit gebeurde gemiddeld een keer per maand, puur om op de hoogte te blijven. Een kennis van mij, die regelmatig de FEC — het beursgebouw in Leeuwarden — bezocht, hield me ook op de hoogte. Hij vertelde mij onder meer dat er een zwerver op het schip zat, in de tent voor de hut. Toen ik later daar over sprak met Berendschot zei hij dat hij zo het schip een beetje in gaten kon houden.
11 In april 1998 ging een partycentrum dicht in Oirschot; de eigenaar had een huurcontract van tien jaar en die was voorbij. Het hele personeel kwam op straat te staan, ook de bedrijfsleider Edwin Paridaans zat daardoor zonder werk. Ik kwam hem op straat in het dorp tegen en we raakten aan de praat. Hij vertelde zijn verhaal en ik zei voor de grap; in Leeuwarden ligt nog een schip, misschien is dat iets voor jou. Hij wilde best naar Leeuwarden verhuizen. Later liet ik hem de video en de foto's zien en het bleek duidelijk dat hij wel zin in een avontuur in de Friese hoofdstad had. Later is er andermaal een afspraak gemaakt met Berendschot van Grolsch, en zijn we, samen met mijn vader, nogmaals naar de Norderney geweest. Er was op die zwerver na niets veranderd. Troosteloos lag het schip erbij. We hebben gepraat over de huurprijs, twaalfduizend gulden per maand, en op over een eventuele aanpassing van dit bedrag viel niet te praten. Ik heb nog voorgesteld om de Grolsch brouwerij het schip te laten kopen en het vervolgens weer aan ons te verkopen en het daarna weer terug te verhuren aan de Grolsch brouwerij voor een lagere prijs, want dat was voor hen ook een stuk goedkoper.
12 Maar de onderneming Grolsch deed absoluut niet in ontroerend goed. "Hopen dat het schip maar zinkt," zei Berendschot, "dan komen wij er goedkoop vanaf." Ze zaten dus goed met het contract in hun maag. Ik zei toen tegen hem: "Dan haal ik hem boven water, als ik hem dan mag hebben." Niets was bij hem bespreekbaar, onmogelijk allemaal. Later in augustus kreeg ik via een reclamefolder, die naar ons gestuurd werd, contact met de heer Nico Coster van het makelaarkantoor Horeca Vastgoed BV. Ik vroeg hem of hij wilde bemiddelen tussen de eigenaar en mij, om alsnog het schip te kunnen kopen. Er werd een afspraak gemaakt op 7 oktober 1998 met een medewerker van Entertainment BV — wij dachten aan Jan Groeneweg — in het AC restaurant tussen Utrecht en Zwolle. Toen wij daar aankwamen stond daar Van der Meer ons op te wachten. Hij liet ons veel fotomateriaal zien van de Norderney in Leeuwarden in goede tijden. Na een uur gepraat te hebben vroegen wij naar de prijs. Die was ineens 2,6 miljoen gulden, met de huurder erbij — Grolsch dus — tot en met 2004. Van der Meer suggereerde dat als je er een exploitant er op kon krijgen plus de huur van de Grolsch het een koopje was. Zowel makelaar Coster als ik antwoordden hem dat je niets met het schip kon doen, zolang er een huurder op zat en dat zijn suggestie dus niet op ging. Teleurgesteld gingen we weer naar huis.
13 De Norderney in volle vaart

Toen ik een maand later naar Grolsch belde zei Berendschot dat het schip was verhuurd aan het organisatieburo Carel Nout. Contactpersoon bij Carel Nout BV was de heer Waterlander. Na ontzettend veel moeite gedaan te hebben om de Norderney te kopen voor een, naar mijn idee, redelijke prijs om het naar Brabant of Limburg of ergens aan de Maas te verslepen om er ook nog maar iets mee te doen, ging de lol toch wel over. Het was te duur voor 450 ton oud ijzer en een brok nostalgie.

14 Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, zeker toen ik hoorde dat er in augustus 1999 plannen waren om het oude Veronica terug in de lucht te brengen. Ik heb in juni 1999 naar Ad Bouman gebeld. Hij bevestigde de plannen om een elfdaagse come-back te verzorgen met oude Veronica-programma's via een zogenaamde evenementenlicentie. Er mocht publiek aanwezig zijn in Hotel Laapershoek, het voormalige studiogebouw van Veronica. Ik heb hem nog gevraagd, waarom er niet vanaf het schip kon worden uitgezonden. Dat bleek echter teveel geld te kosten, omdat de eigenaar van het schip het niets voor niets wilde doen. Op de tweede dag van de uitzendingen via de 1224 kHz belde ik naar Carel Nout BV en kreeg ik Waterlander aan de telefoon. Ik vroeg hem of wij nog een keertje naar de Norderney mochten komen kijken. Dat was prima en op 25 augustus kwamen mijn broer Gerard en een kennis rond de middag bij de Norderney aan. We werden vriendelijk ontvangen en hebben het schip helemaal mogen bekijken, de biertanks van Oranjeboom waren eruit gesloopt, er werden via biervaatjes bier getapt en niet meer via de tanks.
15 De Norderney in Emden

Ongeveer twee tot drie maal per maand was er een themafeest — piratenfeest — op het schip. Bij de generatorruimte was het nog een grote troep, de dieseltank zat half vol. Er was hier en daar geschilderd op het schip, de hut en de achterste mast waren opnieuw wit geschilderd, naar mijn gevoel té wit. De voorste mast was nog flink roestig. Op de vraag waarom de Veronica-uitzendingen niet vanaf het schip plaatsvonden, zei Waterlander dat het bijna rond was geweest, maar dat de organisatie, Gooiland Producties, op het allerlaatste moment 25.000 gulden had gevraagd, omdat het evenement een goede reclame voor de eigenaren van het schip zou zijn. Wij hadden er andere verhalen over gehoord, maar goed. Ik zei later: "Hoe kunnen jullie dit zo rendabel maken met die hoge huur van 12.000 gulden per maand?" Waterlander vertelde ons toen dat zij geen huur aan de Grolsch hoefde te betalen. Het was een soort vriendendienst. Grolsch kon het schip later beter verhuren als er activiteiten op het schip plaatsvonden.

16 Vanuit Leeuwarden gingen we naar Enkhuizen om daar de Communicator, het schip van Laser 558 en Holland FM en Q Radio, te bekijken. Toen we in Enkhuizen aankwamen bleek het schip te zijn verhuisd naar Almere. Stom toevallig zag ik daar een hoge mast boven de bomen uitkomen. Wij erop af en via een klein weggetje kwamen we bij de Communicator aan. Er was niets op het schip te doen, er stonden deuren open en het zag er verlaten uit. Bij de mast zag het verzorgd uit, de rest was onverzorgd en roestig. Dat hier een paar jaar eerder nog een paar miljoen gulden aan gesleuteld en geschilderd werd, was niet te zien. Voor mijn gevoel was het een brok oud ijzer. Er stond aan de kant van de weg een container vol rotzooi, we hebben daar nog een poster uitgehaald en een paar oude cassettebandjes.
17 Brief Stichting Veronicaschip

Na het bekijken van de Communicator zijn we naar Hilversum gegaan, naar Hotel Laapershoek. We troffen onder in een zaal oud-medewerkers aan van Veronica, Tineke, Lex Harding, Ad Bouman, Juul Geleick, Sietse Gardeniers, en de vele fans. Het was een grote gezellige boel, veel fans hadden foto's van vroeger bij zich. Ook ik had foto's van de Norderney gemaakt in Leeuwarden, die ik aan iedere Veronica-fan liet zien. Met Michael Bakker van Gooiland Producties heb ik wel een half uur gepraat over de Norderney. De bedoeling was om het schip te verplaatsen richting Hilversum, maar dit kon niet omdat het schip later niet terug mocht naar Leeuwarden. De gemeente wilde het schip niet meer terug hebben. Het was een mooie dag voor ons. Ik ben later, gedurende de 11 dagen durende uitzending, nog drie keer terug naar Hilversum geweest.

18 Na september 1999 heb ik geen contact met Grolsch of met Entertainment BV gehad, maar in augustus 2000 was er de Carolinedag op de Norderney. Het bloed kriebelde weer en deze keer ging mijn vrouw Elly mee naar Leeuwarden. Om twaalf uur kwamen we bij de Norderney aan, het was de eerste keer dat mijn vrouw het schip ook van binnen zag. We hadden er veel over gesproken, maar zij vond het maar niets. Dat ik zoiets wilde kopen, kon zij niet begrijpen. Toen wij ongeveer een uur op het schip waren, zijn we in Leeuwarden ergens gaan eten en om drie uur kwamen we bij de Norderney aan. Op de parkeerplaats bleek iemand een miniatuur van de Norderney bij zich te hebben. Het bleek Paul Cieselksi, een jongen uit Frankrijk te zijn, die alle schepen van de zeezenders in miniatuur had nagebouwd. Een compleet fotoalbum liet hij aan ons zien. Prachtig was dat.
19 De Norderney op het strand van Scheveningen

Later toen we op het schip waren, raakten we aan de praat met de barkeeper. Hij vertelde me dat over een paar maanden de huurperiode voorbij was. Wat er daarna ging gebeuren, wist hij niet. Na wat foto's gemaakt te hebben — ik was een stuk in de mast geklommen — gingen we na een mooie dag weer naar huis. Toen ik later toch weer naar Grolsch belde met de vraag wat er met de Norderney ging gebeuren, werden mijn vragen niet beantwoord. In het Freewave Media Magazine van maart 2001 las ik dat de Norderney versleept zou worden naar Antwerpen. Ik belde weer naar Berendschot van Grolsch, die aan mij vertelde dat het schip inderdaad naar Antwerpen ging. Hij zei ook dat een andere medewerker van Grolsch dit had voorbereid. Zijn naam wilde hij niet noemen. "Want," zo zei hij, "ik heb er zoveel mee meegemaakt, dat ik een collega het niet wil aandoen het nog allemaal een keer over te doen."

20 Toen ik later nog naar Entertainment BV belde, vertelde Klaas Enter, medewerker van de firma, me dat het schip inderdaad wegging uit Leeuwarden. Meer wilde ook hij er niet over kwijt. Hij had liever dat ik hem niet meer over het schip belde. Via het Freewave Media Magazine hield ik me op de hoogte en in augustus 2001 zijn we via een doortocht door Antwerpen even naar het schip wezen kijken. Ik hoop vaker naar de Norderney te kunnen. Vanuit Oirschot, onze woonplaats, zijn we in een uur in Antwerpen. Dat is toch anders dan twee en een half uur richting Leeuwarden. In Antwerpen, richting centrum, kwamen de masten boven de weg uit. Na het volgen van een paar bordjes met "Veronica" erop, kwamen we aan het Kempisch Dok alwaar het schip ligt. Er was weer aan het schip geschilderd en dit was zo op het eerste gezicht slecht gebeurd. Het is opgeknapt, er was een nieuwe loopbrug. De kade is daar hoger dan in Leeuwarden, zodat het schip lager langs de kade ligt. Er lagen binnenvaartschepen langs en achter het schip lagen parkeerplaatsen vol met vrachtwagens. In Leeuwarden lag de Norderney er mooier bij.
21 De Norderney op volle zee

Via mediapages op internet zag ik dat Radio Magdalena, iedere eerste zondag van de maand, radio-opnamen maakte op de Norderney. Op 3 februari 2002 traden Danny Davis en de Boys op, een groep die covers zingt en speelt van Cliff Richard and the Shadows. Wij er naar toe, het klonk mooi, maar het was er niet druk, ongeveer 150 mensen. Het voorste gedeelte, zowel boven als onder, was met gordijnen afgezet, zodat je niet bij de generator kon komen. Er werd bier getapt van Grolsch, maar er waren mensen die hun eigen koffie met broodjes bij zich hadden. Het schip was van binnen geschilderd in een houtkleur-rood en de wanden in zilver-ijzerroestkleur. Het was er hartstikke gezellig. Op het dek was het weer een rotzooi. Lege kratten met lege flessen, zelfs de kerstbomen zonder naalden lagen nog op het dek. Het schip was van buiten wat lichter geschilderd, zo slordig dat langs het woord "Veronica" er nog oude verf doorheen kwam. Ook langs het woord "Norderney" was er zomaar wat langs geschilderd. Rond half zeven zijn we weer naar huis gegaan, en ik ga zeker menig keer terug naar het schip.

22 Ik hoop ooit dat het toch nog mogelijk word om voor een redelijke prijs de Norderney te kopen, om er iets moois van te maken, appartementen, vakantiehuisjes, of misschien wel een radiostudio? "Joost mag het weten".
   
Previous
  Op 11 augustus 1975 werd de Norderney door de sleepboot Piranha II van rederij Elswijk BV in noordwestelijke richting naar land gebracht. Wat er daarna met het schip gebeurde valt te lezen in het verhaal van Hans Knot over:
  De zwerftochten van de Norderney.
  2002 © Soundscapes