Logo  
  | home | authors | calendar colophon | links | newsgroups | newsfeed | new | printer version |  
volume 5
november 2002

Terug naar Skuesville

 





  Keith Skues herhaalt zichzelf nog eens op CD
door Hans Knot
Previous
  In de jaren vijftig en zestig ontwikkelde deejay Keith Skues een eigen stijl van presenteren, met een rustige en grappende benadering van de luisteraar. Het herhalen van steeds dezelfde opmerkingen vormde een vast stijlkenmerk. Een deel daarvan valt nu te beluisteren op de CD Skuesville, die voor Hans Knot de aanleiding vormde voor een korte terugblik.
 
1 De insert van de CD Skuesville (2002)

Het lijkt inmiddels wel een halve eeuw geleden, dat ik voor de eerste keer naar Keith Skues luisterde via de middengolf. Van hem leerde ik, dat er niet alleen maar snelle jongens waren op de zeezenders die zich met een drukke babbel populair trachtten te maken bij de tieners. Er waren ook een paar deejays met een meer rustige en grappende stijl van presenteren, die zich vooral richtten op het grote aantal huismoeders uit de jaren zestig. Die categorie vormde voor de adverteerders een aantrekkelijke doelgroep. De huismoeders werden bestookt met reclame voor tal van nieuwe huishoudelijke en kosmetische producten die in die tijd van toenemende consumptie in de markt werden gezet, zoals Weetabix en, niet te vergeten, de populaire nylonkousen. Inmiddels is dat segment van de reclamemarkt grotendeels overgenomen door de televisie, maar destijds trok op die manier op de radio dagelijks een groot aantal merknamen aan de naoorlogse huismoeder voorbij, vergezeld van de nodige kreten om haar te overtuigen van de krachtige werking van al die moderne producten.

2 Sommige deejays slaagden erin om dat soort programma's, mede door hun manier van presenteren, een aantrekkelijke vorm te geven. Een van hen was Skues en zijn programma's sloegen enorm aan. Hij cultiveerde een ontspannen en gemoedelijke stijl van spreken met steeds herhaalde korte, droge opmerkingen — zoals "Talking about, which we won't" — die in wisselende contexten een humoristisch effect sorteerden. Het duurde niet lang, of hij had zich daarmee een enorme aanhang verworven onder huisvrouwen, die hem bleven volgen en navolgen. Op de diverse optredens voor het publiek in de jaren zestig, in de tijd dat Skues — in je eigen gewenste volgorde — voor Radio London en Radio Caroline werkte, was zijn vrouwelijke aanhang in de "swinging sixties" al opvallend aanwezig. Ik was zelf weliswaar geen huismoeder, maar ik moet bekennen dat Skues ook mij zeer aansprak vanwege zijn kalme en rustige presentatie.
3 Keith Skues bespeelt de tamboerijn bij de presentatie van Skuesville

De op 4 maart 1939 geboren en daarmee nu 63-jarige Skues, werkt dus eigenlijk al sinds mensenheugenis binnen de radio-industrie. Zijn loopbaan startte hij in 1958 bij The British Forces Network in Keulen, waarna hij al snel soortgelijke banen had in Koeweit, Nairobi en Kenia. En waar je ook leest over Skues, altijd weer zal er worden gememoreerd aan het gegeven dat hij op de tweede oktober 1962, tezamen met andere leden van zijn team van de Royal Air Force, de top van de Kilimanjaro bereikte — letterlijk een legendarisch hoogtepunt in het leven van "Your's truly, Keith Skues." Maar Skues had meer pijlen op zijn boog dan alleen maar bergbeklimmen en radio maken. Ook met de pen kon hij uitstekend overweg.

4 Voordat hij uiteindelijk zijn grappen en grollen zou gaan vertonen in de omgeving van Engeland, bleek Skues al over het nodige schrijftalent te beschikken. Zo schreef hij vanuit zijn diverse standplaatsen al vroeg artikelen voor The East African Standard en de Sunday Post. Daarnaast voerde hij een wekelijkse column in The Daily Nation. Maar daar kwam een eind aan, toen hij in 1964 naar zijn geboorteland terugkeerde. Na zijn aankomst in zijn geboorteland, kreeg hij namelijk al snel in de gaten dat de radio door de komst van de zeezenders een nog populairder medium was geworden dan voorheen. Hij koos voor de radio en klom in 1964 aan boord van de MV Mi Amigo om deejay te worden bij Radio Caroline. In 1965 volgde een korte overstap naar Radio Luxembourg. De zee bleek schijnbaar te trekken, want Radio London vormde in 1966 de volgende stap. Persoonlijk denk ik, dat het publiek dat overdag naar de radio luisterde, voor hem aantrekkelijker was: "Greetings to everyone who's celebrating whatever it is today."
5 Keith Skues tussen zijn collega-musici Heather Goddard en Kevin Dean

De Britse wet tegen de zeezenders trad op 15 augustus in werking en betekende voor "Cardboard Skues" een definitief "farewell to the good old watery wireless days." Als je hem nu over zijn rijke loopbaan aanspreekt, zal hij altijd zeggen dat die periode de meest enerverende tijd was uit zijn hele loopbaan, waaraan hij ook de nodige herinneringen heeft overgehouden. Nog steeds, hoewel er nu al meer dan vijfendertig jaar zijn verstreken, heeft hij contact met minstens veertig luisteraars uit die periode. De laatste jaren deed hij bijvoorbeeld mee aan de zogenaamde Radio London RSL, een gelegenheidsstation op laag vermogen. "Good gracious me," moet Skues tijdens die RSL ongetwijfeld hebben gedacht toen zijn inmiddels op leeftijd geraakte vrouwelijke fans hem tijdens deze uitzending opzochten. Desondanks zei hij in zijn programma: "So a warm welcome to the programme, I hope you gonna enjoy yourself."

6 Tja, en na de zeezenders volgde Skues' periode bij BBC, zowel op Radio 1 als op Radio 2, waar hij onder meer een heuse Award won voor zijn uitstekende serie over de geschiedenis van de popmuziek. In 1974 werd hij benoemd tot programmadirecteur van het commerciële Radio Hallam, waarop na vele jaren Classic Gold volgde. "In the meantime," is Skues al weer jaren in de avonduren te beluisteren in een drie uur durend programma. Vijf keer per week zijn de "Skues Clues" en de uitstekende muzieksoorten te beluisteren in zijn programma dat door de BBC Local Radio through the Eastern Counties wordt uitgezonden.
7 Hans Knot en Keith Skues bij de presentatie van "Pop went the Pirates" in 1994

In de jaren van 1989 tot en met het begin van 1994 nam Skues daarnaast ook weer zijn schrijversschap weer op. Hij werkte hard aan wat een dik boek zou worden over de zeezenders. Het standaardwerk Pop went the pirates zou uiteindelijk 568 pagina's tellen. Gedurende die periode heb ik intensief met hem mogen samenwerken bij het schrijven van de hoofdstukken over de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw. Hierbij kwam hij op mij over als een echte Britse gentleman en tevens als een zeer aimabele man, die zeer open stond voor andermans plannen en ideeën. Die zelfde eigenschappen toonde hij, toen Kevin Dean hem anno 2002 benaderde met de vraag of hij iets voelde voor het opnemen van een CD. De dertigjarige Kevin was namelijk danig onder de indruk geraakt van de presentatiestijl van Skues, waarbij hij op het idee kwam de zichzelf repeterende Skues — zie de diverse uitspraken in dit artikel — te verwerken in muziek.

8 Resultaat is een CD met daarop vijf tracks, waarvan een tweetal een bewerking vormen van de tune die onafscheidelijk met de naam van Keith Skues verbonden is: de song "Mr. Tambourine Man" in de uitvoering van The Golden Gate Strings. Door de bewerking zijn de terugkerende uitspraken van Skues gemixed. Daarnaast staat op het schijfje ook de oorspronkelijke uitvoering van The Golden Gate Strings — een nummer waarnaar vele muziekverzamelaars al tijden naarstig speuren. Een vijfde track is ingeruimd voor een waar gebeurd verhaal, dat zich afspeelt aan het eind van de jaren vijftig van de vorige eeuw. Dit verhaal wordt door "Cardboard Skues" zelf ingesproken op het nummer "Deck Of Cards", dat in Nederland beter bekend is in de uitvoering die Gerard de Vries er ooit van maakte — "Het Spel Kaarten".
   
Previous
  De CD Skuesville is te bestellen voor de prijs van 6.99 Pond, inclusief verzendkosten via KDM Productions, 25 Elisabeth Close. Lowestoft, Suffolk, England, NR232 2RE. Bestellen via e-mail kan natuurlijk ook en wel op het adres: kdmproductions@ic24.net. Meer van en over Keith Skues kom je te weten via diens eigen website, waarop ook een complete autobiografie te lezen valt.
  2002 © Soundscapes